ใช่ค่ะ ชื่อซัลวาโตเร่ ซัลวาโตเร่ ดี วิต้า
หมายความว่ายังไง คุณไม่รู้จักเขาเหรอ
ใช่ ดิฉันเป็นแม่ของเขา
ดิฉันโทรทางไกลจากชิชิลี มาทั้งวันแล้วนะ
ดิฉันเข้าใจแล้ว เขาไม่อยู่ใช่ไหม
ถ้าอย่างนั้น ขอเบอร์เขาหน่อย...
656-220-56
ขอบคุณค่ะ สวัสดี
แม่คะ ไม่มีประโยชน์ที่จะโทรไปหรอก
เขาไม่ว่าง เขาอาจจะอยู่ที่ไหนสักแห่ง
เขาคงจำไม่ได้แล้วล่ะ
เถอะนะ ช่างมันเถอะ
เขาไม่ได้อยู่ที่นี่มา 30 กว่าปีแล้ว
แม่ก็รู้ว่าเขาเป็นคนยังไง
เขาต้องจำได้
แม่แน่ใจว่าเขาต้องจำได้
เขาต้องไม่เป็นอย่างที่เธอพูด
ถ้าเขารู้ว่าเราไม่ได้บอกเขา
เขาต้องโกรธแน่ๆ
ดิฉันอยากขอสาย คุณซัลวาโตเร่ ดี วิต้าค่ะ
ฉันเป็นแม่เขาค่ะ
ซัลวาโตเร่คะ...
กี่โมงแล้วคะ
ดึกมากแล้วล่ะ
ผมขอโทษที่ไม่ได้โทรมาบอกคุณ
หลับต่อเถอะ
แม่คุณโทรมาวันนี้
ท่านคิดว่าฉันเป็นคนอื่น
แล้วคุณบอกแม่ว่ายังไง
ฉันก็แค่แสดงละครไป
ฉันไม่อยากให้ท่านผิดหวัง
เราคุยกันนานทีเดียว
ท่านบอกว่า คุณไม่ได้ไป เยี่ยมท่านกว่า 30 ปีแล้ว
ถ้าท่านอยากพบคุณ
ท่านก็ต้องมาถึงโรม
แม่พูดแค่นี้เองเหรอ
เปล่า
ท่านโทรมาบอกข่าว...
ว่าคนที่ชื่ออัลเฟรโด้ตายแล้ว
จะทำพิธีฝังศพพรุ่งนี้
เขาเป็นใคร ญาติคุณเหรอ
ไม่ใช่หรอก นอนเถอะ
เจ้าหนูนี่จะทำให้ฉันแย่ซะแล้ว
แล้วฉันจะทำพิธียังไง
โตโต้
ทำช้าก็ยังดีกว่าไม่ทำเลย
ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่า
ถ้าไม่มีกระดิ่ง ฉันก็ทำพิธีไม่ได้
ชอบหลับอยู่เรื่อย
กลางคืนมัวทำอะไรอยู่ กินหรือไง
คุณพ่อ มื้อกลางวันที่บ้าน ผมยังไม่มีกินเลย
นั่นแหละคือเหตุผล ของการง่วงนอนบ่อย
ฉันรู้ว่าทำไมเธอถึงง่วงนอน
แต่ฉันไม่อยากพูด
ตอนนี้เธอกลับบ้านไปก่อน
ฉันจะทำงานคนเดียว
- ให้ผมกลับกับคุณพ่อได้ไหมครับ - ไม่ได้ ไม่ได้
- ได้สิครับ - ไม่ได้ กลับบ้านไปซะ
แต่ผมอยาก ผมอยาก
อัลเฟรโด้
เริ่มฉายได้
ฉายกันอีกแล้ว
ปรับภาพหน่อย
เปเป้คะ สักวันหนึ่งเราจะมีทุกอย่าง
เราจะหนีไปด้วยกัน...
ใช้ชีวิตเรียบง่าย...
จะไปในที่ที่ไม่มีใครรู้จักเรา
คงเป็นไปไม่ได้
คุณไม่ได้รักฉันแล้วเหรอ
เอาคู่นึง หรือสองคู่ครับ
100 ลีเท่านั้น ผ้าไนล่อนแท้ๆ
เธอไม่ควรมาที่นี่นะ
ฉันบอกแล้วบอกอีก... เหมือนสีซอให้ควายฟัง
ถ้าฟิล์มมันเกิดติดไฟขึ้นมา...
เธอก็จะสำลักควันตายอยู่ในนี้...วูม
“แล้วตัวเธอก็จะดำเป็นถ่านไปเลย”
อย่ามาเล่นลิ้นกับฉันนะ
สักวัน ฉันจะตัดมัน
แบบนี้
ขอผมได้ไหมครับ
เถอะนะ ขอผมเถอะ
ให้ผมไม่ได้เหรอ
เธอนี่พูดไม่รู้เรื่องจริงๆ
ฉันต้องใส่เข้าไปใหม่ตอนเอาฟิล์มไปคืน
เธอนี่ดื้อจริงๆ
แล้วทำไมต้องใส่ฟิล์ม
กลับเข้าไปเหมือนเดิมล่ะครับ
ถ้าฉันได้ที่ฉายดีกว่านี้
ฉันก็คงไม่ต้องตัดมันออกหรอก
หนังมีฉากจูบมากไปหน่อย
ถ้าอย่างนั้นขอผมนะ
ไม่ได้ มานี่ ส่งมันมาให้ฉัน
ก่อนที่ฉันจะเตะเธอ เรามาทำข้อตกลงกัน
ฉันจะให้ฟิล์มทั้งหมดนี้...กับเธอ
ขอบคุณครับ
แต่ข้อที่ 1 เธอต้องไม่มายุ่งที่นี่
ข้อที่ 2 มันต้องอยู่กับฉันก่อน
ตกลงครับ
เป็นอันตกลง เธอออกไปได้แล้ว
เดี๋ยวก่อนครับ
รู้สึกว่ามันแปลกๆ นะครับ
ในเมื่อฟิล์มเป็นของผม
แล้วทำไมมันถึงอยู่กับลุงล่ะ
อย่ากลับมาอีกนะ ไม่อย่างนั้นเธอลงถังขยะแน่
“ไม่มีใครพูดกับฉันแบบนั้นนะเจ้าหนู”
“นี่ไม่ใช่งานสำหรับพวกกระจอกอย่างแก”
“เฮ้ แก! ไอ้หมูสกปรก อย่าแตะต้องทองนั่นนะ”
“ไอ้หมูใจดำ ออกไปห่างๆ ฉัน...
ไม่อย่างนั้น ฉันจะตะบันหน้าแก”
แม่ครับ ถ้าสงครามสงบแล้ว
ทำไมพ่อถึงไม่กลับมาล่ะครับ
พ่อจวนจะกลับมาแล้วล่ะ
อีกไม่นานหรอก
พ่อไปนานเหลือเกิน
แม่ครับ รัสเซียอยู่ที่ไหน
ต้องใช้เวลาเป็นปีกว่าจะไปถึง
และอีกเป็นปีกว่าจะกลับมาถึง
ดึกมากแล้ว ไปนอนเถอะลูก
ลูกหลอกแม่ได้
แต่หลอกพ่อไม่ได้หรอก
เรียนให้จบ จะได้เข้ากรมตำรวจ
ไอ้ลูกไม่เอาถ่าน
ไม่ได้เรื่องสักอย่าง รีบเข้าห้องเรียนเร็วเข้า
เอาล่ะ 5 คูณ 5 ได้เท่าไหร่
30 ครับ
เงียบ
ท่องสูตรคูณแม่ 5 ซิ
5 คูณ 1 เท่ากับ 5...
5 คูณ 2 เท่ากับ 10...
5 คูณ 3 เท่ากับ 15...
5 คูณ 4 เท่ากับ20...
5 คูณ 5 ได้เท่าไหร่
40 ครับ
เงียบๆ
บ็อคเซีย...
25 ดูภาพนี้สิ
ถ้าไม่ตั้งใจเรียน เธอก็จะไม่มีงานทำนะ
ครูจะถามเธอครั้งสุดท้าย...
5 คูณ 5 ได้เท่าไหร่
คริสต์มาสครับ
ผมซื้อตั๋วเข้ามาดูหนังแล้วนะครับ
ลงมา เจ้าตัวแสบ
กลับไปนั่งที่ได้แล้ว
เหมือนจับปูใส่กระด้ง
อยู่ไม่สุขจริงๆ เลย
พวกเด็กเวร
ทำไมคุณไม่ไปรอผมที่โรงเลี้ยงวัวล่ะ
ไปรอคนที่ตายแล้วน่ะเหรอ
สวัสดีทุกคน
- ฉันกล่าวคำทักทายได้ไหม - วันนี้เราฉายควบครับ
นั่นแหละ ฉันถึงอยากมานอนที่นี่
- รับบุหรี่อะไรครับ - บุหรี่อเมริกันแล้วกัน
ตัดข่าวออกสิ อัลเฟรโด้
ประชาชนทั้งหญิงและชาย ร่วมกันต่อต้านปฏิบัติการลับ...
ที่รวมตัวขึ้น ในกรุงโรม...
ซึ่งเป็นการรวมตัวที่ยิ่งใหญ่ครั้งแรก
มันว่ายังไงบ้าง
ฉันอ่านไม่ออก
12 ชั่วโมงแห่งความเหนื่อยยาก...
เพื่อหาอาหารมาประทังชีวิต
แหที่ทอดลงไปในทะเล...
น่าจะเต็มไปด้วยปลา เมื่อดึงขึ้น
ฉันดูมาตั้ง 20 ปีแล้ว
แต่ไม่เคยเห็นฉากจูบเลย
เมื่อไหร่ถึงจะได้เห็นสักที
ไอ้ตูดหมึก
- สวัสดีครับ ดอน วินเซนโซ่ - แกแล้วก็แก ไปทำงานได้
แล้วผมล่ะ
แกไปของานสตาลินทำแล้วกัน
เขาจะมาหาคนแล้ว รออยู่ที่นี่แหละ
ฉันชอบเลือกคนซ้ายสุดเสมอ
หนังสนุกดีนะ
เด็กๆ ชอบกันใหญ่เลย
แย่หน่อยที่เขาโชคไม่ดีเลย
แล้วเจ้าโง่นั่นซื้อเรือรึเปล่า
ไอ้เซ่อ แกดูหนังไม่เข้าใจรึไง
เอาล่ะ เด็กๆ
พวกเธอต้องทำงานตั้งแต่เช้ายันเย็น
แล้วอย่าถามล่ะว่าค่าจ้างเท่าไหร่
แม่รออยู่ทั้งวัน
ลูกไปซื้อนมได้รึเปล่า
เงินอยู่ไหน
ผมถูกขโมยครับ
ลูกเอาไปซื้อตั๋วหนังใช่ไหม
ดูหนัง หนัง หนัง
คุณนายมาเรีย เดี๋ยวก่อนครับ
ปล่อยเขาเถอะ ใจเย็นๆ
แล้วเธอ ทำไมเธอถึงโกหก
เธอเข้าฟรีอยู่แล้วนี่
บอกแม่ไปสิ
บางทีเขาอาจจะทำเงินหายในโรงหนังก็ได้
- เท่าไหร่ล่ะ - 50 ลีครับ
คืนนี้แกเจออะไรใต้ที่นั่งคนดูบ้าง
หวีอันนึง
ส้นรองเท้าสองอัน
- กระเป๋ายาสูบ... - กับ
เงิน 50 ลี
เห็นไหม
ขอบคุณมาก อัลเฟรโด้
ฉันเข้าใจแล้ว
จัตุรัสนี้เป็นของฉัน มันเป็นของฉัน
เที่ยงคืนแล้ว เที่ยงคืน
ออกไป ชู่ว! ฉันต้องปิดจัตุรัสแล้ว
เดินเท้าลำบากไหมครับ หลวงพ่อ
ทางเดิน เป็นทางลาดอยู่แล้ว
และพวกนักบุญก็ช่วยเหลือพ่ออยู่
แต่ขากลับ
พวกนักบุญคงต้องมองเฉยๆ แน่เลย
ถ้าพระเป็นเจ้าทรงโปรด
แล้วเจอกันคืนนี้นะครับ
เป็นอะไรไป
เจ็บที่เท้าเหรอ
เธอไปโดนอะไรมา ขอพ่อดูหน่อย
ลุงอัลเฟรโด้ รู้จักพ่อของผมไหมครับ
ถามอะไรอย่างนั้น ก็ต้องรู้จักสิ
เขาตัวสูง ผอม ร่าเริง
แล้วก็มีหนวดสวยเหมือนลุงนี่แหละ
แล้วยังชอบยิ้ม คล้ายๆ กับคล้าก เกเบิ้ลด้วยนะ
ถ้าผมโตขึ้น แล้วเรียนถึงเกรด 5...
แต่ผมก็ยังเลือกตั้งไม่ได้อยู่ดี...
แต่อย่างน้อยเรา ก็เป็นเพื่อนกันได้ไม่ใช่เหรอ
“ฉันเลือกเพื่อนสำหรับการสังเกต เลือกศัตรูเพื่อฝึกไหวพริบ”
เธอฉลาดเกินไปที่จะมาเป็นเพื่อนฉัน
ฉันบอกลูกๆ ของฉันเสมอ...
“ให้ระวังในการคบหาเพื่อนฝูง”
แต่ลุงไม่มีลูกนี่ครับ
เมื่อฉันมี ฉันก็จะบอกเขาล่ะน่ะ
อย่าร้องไห้สิลูก อย่าร้องไห้ ไม่เป็นไรแล้ว
ไฟมันดับแล้ว ไม่เป็นไรนะ แม่อยู่นี่
เกิดอะไรขึ้นครับ
ไอ้วายร้าย
น้องสาวแกเกือบโดนไฟครอกตาย
เพราะแก
ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่า
อย่าเก็บฟิล์มไว้ใกล้เตาไฟ
รูปภาพก็ไหม้หมด
บ้านแถวนี้เขาก็ถูกไฟไหม้ไปด้วย
เพราะแกกับไอ้หนังปัญญาอ่อนของแก
คุณไม่อายบ้างเหรอ ที่มาเล่นกับเด็กอายุขนาดนี้
อย่าว่าผมแบบนี้สิ ผมทำอะไรให้เหรอ
ใครเป็นคนให้ฟิล์มลูกฉันล่ะ
อย่าทำแบบนี้อีก ลูกฉันบ้าเข้าไปทุกวันๆ
เขาพูดถึงแต่หนังกับลุงอัลเฟรโด้
ลุงอัลเฟรโด้ แล้วก็หนัง
สาบานได้ไหมว่า คุณจะไม่ให้เขา
เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับหนังอีก สาบานสิ
ผมสาบาน
พระเจ้ารับสั่งกับแม่
ว่าจะส่งพ่อมาจัดการกับเธอ
พ่อไม่กลับมาหรอก แล้วผมก็รู้ด้วยว่าทำไม
พ่อตายแล้ว
ไม่จริง
เขาจะต้องกลับมา
เขาพ่นบุหรี่เหมือนปล่องไฟเลย
เข้าไม่ได้ ไปซื้อตั๋วก่อน
เกิดอะไรขึ้น
ฉันจะสับแกเป็นชิ้นๆ แกต้องชดใช้
คุณนายแอนนาครับ
อย่าดุผมนะ ภรรยาลุง ฝากอาหารกลางวันมาให้ครับ
ผมบอกแม่แล้ว ว่าลุงไม่ได้ให้ฟิล์มผม
ผมเป็นคนเอาไปเอง
ผมไม่คิดว่าฟิล์มมันจะไหม้ไฟได้
ผมมาบอกแค่นี้แหละ แล้วผมก็จะไปแล้ว
โตโต้ มานี่
มานั่งตรงนี้ มา
เอาล่ะ ฟังนะ ลุงเริ่มทำงาน ตั้งแต่อายุ 10 ขวบ
ตอนนั้น เครื่องมือไม่ทันสมัยเท่าไหร่
หนังก็เป็นหนังเงียบ
เครื่องฉายยังต้องใช้มือ...
หมุนเลย
หมุนไปอย่างนั้นทั้งวัน
ลุงหมุนจนเมื่อย
ถ้าเกิดเหนื่อย หรือช้าไปนิดล่ะก็...
เครื่องก็จะพัง ฟิล์มจะเสียหายหมด
แล้วลุงสอนผมบ้างไม่ได้เหรอครับ
ตอนนี้ไม่ต้องหมุนแล้ว มันคงง่ายกว่าเก่า
เพราะลุงไม่อยากสอนน่ะสิ
มันไม่ใช่งานสำหรับคนอย่างเธอ
เธออยากทำงานเหมือนเป็นทาส...
และอยู่อย่างโดดเดี่ยวงั้นรึ
เธออยากดูหนังซ้ำอีกเป็นร้อยๆ ครั้ง
โดยไม่ได้ทำอะไรเลยน่ะรึ
เธออยากเป็นไอ้บ้า
นั่งพูดคนเดียวทั้งวันหรือไง
เธอต้องทำงานเหมือนไอ้งั่ง
ไม่ว่าจะเป็นวันหยุด... อิสเตอร์ คริสต์มาส
เธอมีวันหยุดเพียงวันเดียว คือวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์
ถ้าวันนั้นพระองค์ ไม่ถูกตรึงกางเขน...
เธอก็ต้องทำงานด้วย
แล้วทำไมลุงไม่เปลี่ยนงานล่ะครับ
เพราะลุงเสียสตินะสิ
มีใครบ้างไหมที่ฉายหนังเป็น
ไม่มีหรอก ต้องเป็นคนโง่อย่างลุงนี่
และลุงก็ไม่เคยโชคดีเลย
เห็นไหม แล้วเธอยังอยาก จะมาจมปลักแบบลุงอีกรึ
เจ้าหนูโตโต้ เธอนี่ฉลาดจริงๆ
ลุงจะบอกให้เธอรู้ไว้เท่านั้นเอง
อยู่แต่ในคอกนี้ หน้าร้อนก็ร้อนแทบแย่
หน้าหนาวก็หนาวปางตาย
โดนรมควันทั้งวัน
แต่ค่าแรงนิดเดียว
แล้วลุงไม่ชอบมันเลยเหรอครับ
มันทำให้เกิดความรู้สึก
บางครั้งเวลาฟัง...
เสียงผู้คนที่เข้ามา...
หัวเราะสนุกสนาน
ลุงก็มีความสุขด้วย
ทำให้ลุงดีใจที่ได้ยินเสียงแบบนั้น
เหมือนกับว่าลุง เป็นคนทำให้เขาสนุกสนาน...
แล้วยังช่วยให้พวกเขาลืม ความทุกข์ใจไปได้
เป็นสิ่งที่ลุงภูมิใจมาก
ฉันไม่น่ามัวพูดมากเลย เธอทำอะไรของเธอน่ะ
เธอแกล้งทำเป็นฟังฉัน แล้วก็เที่ยวซุกซนใช่ไหม
แม่เธอพูดถูก เธอมันพวกตัวแสบ
แล้วเจ้าหนูนั่นมันทำได้ยังไงนะ แค่ดูก็ทำเป็นแล้วเหรอ
ฉันจะบอกผู้จัดการไม่ให้เธอเข้ามาอีก
และฉันก็จะไปฟ้องคุณพ่อเดลฟิโอ้
เธอจะไม่ได้เป็นผู้ช่วยในโบสถ์อีกต่อไป
พอกันที
เชิญไปฟ้องเลย
ฉันทำได้ ฉันถูก ฉันถูกหวยปิงปอง
เขาถูกหวย
พวกเรา ซิกซิโอจากเนเปิลเขาถูกหวย
คนทางเหนือถูกหวยอีกแล้วเหรอเนี่ย
จัตุรัสนี้เป็นของฉัน ของฉันทั้งหมดเลย
เฉยไว้ แมลงวันกวนใจเธอเหรอ
พวกมีเหาบนหัวก็ต้องเจอแบบนี้แหละ
เธออยากให้ฉันซัดเธอหรือไง
ไปให้พ้น
พ่อค้าคนหนึ่งมีร้านค้าอยู่สองร้าน
ร้านหนึ่ง เขาขายผลไม้
นั่งเถอะ
อาจารย์ครับ...
คนที่จะมาสอบในชั้นมัธยมศึกษามาแล้ว
เงียบหน่อย
- โตโต้ เธอต้องช่วยฉันนะ - เงียบๆ
ฉันทำข้อสอบนี้ไม่ได้
ฟรานเชสโก้ มิสซาน่า...
คุณถูกจับแล้ว
เอาเข้าคุกไปเลย
ไอ้ทุเรศน่าเกลียดที่สุด
ตรงนี้มันอาจจะติดไฟได้
ถ้าเราไม่ตัดตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้
ฟิล์มก็จะไหม้หมดทั้งม้วน เข้าใจไหม
ไม่ได้ ภาพนี้ห้าม
ด้านไหนเป็นด้านหน้าของฟิล์มล่ะ
มันรสชาติไม่เลวเลยนะครับ
ต้องเก็บใบส่งฟิล์ม เอาไว้เสมอ
ผมจะเก็บครับ ลุงอัลเฟรโด้
อย่าลืมเป็นอันขาด
นี่สำหรับเธอ วันนี้ลุงจะลองให้เธอใส่ฟิล์มเอง
- สูงดีจังครับ - เธอจะได้ทำงานสะดวกขึ้น
อีกรูปครับ
- อะไรจะขนาดนั้น - ตาฉันดูบ้าง
มากล่าวอำลาเป็ปปิโน่ซะสิ
เขาจะไปอยู่เยอรมันแล้ว
ทำไมเธอไม่กล่าวลาเพื่อนล่ะ
พ่อบอกว่า เขาเป็นคอมมิวนิสต์ครับ
พระเจ้าคุ้มครองครับแม่
แล้วที่เยอรมัน เขาจะหางานทำได้ไหมครับ
เราไม่มีวันรู้ได้ มันก็เหมือนซื้อหวยนั่นแหละ...
ได้แต่หวัง
ลาขาดแล้วประเทศนี้
ไปหางานทำในเยอรมันเถอะ ไปเป็นลูกน้องสตาลิน
ลาก่อนครับแม่
ลาก่อน เป็ปปิโน่ กลับมาเร็วๆ นะ
แล้วพบกัน
หาความโชคดีในเยอรมัน ยังยากกว่าในรัสเซียซะอีก
หลังจากหกปี แฟชั่นฤดูใบไม้ผลิก็กลับมาอีกครั้ง
สดใสและสดชื่น...
ซึ่งแตกต่างจากในช่วงสงครามอย่างยิ่ง
ฉันจะสับแกให้เละ
“แกต้องชดใช้”
อีกหน้าหนึ่ง...
ในเรื่องเศร้าของคนเราในรัสเซีย
รัฐมนตรีกลาโหม...
ประกาศรายชื่อ ของผู้เสียชีวิตชาวอิตาลี...
และคิดว่าหายสาบสูญ
ถึงยังไงเราก็ไม่รู้ ว่าเขาถูกฝังอยู่ที่ไหนอยู่ดี
นี่เป็นใบเบี้ยบำนาญ กรุณาเซ็นรับด้วยครับ
ออกไปสิ กลับบ้านไปเถอะ
เราฉายอีกรอบไม่ได้แล้วนะ
มันดึกแล้ว มีเหตุผลหน่อย
เราฉายอีกรอบไม่ได้
มีคนแอบเข้าไปดูสองรอบด้วยนะ
เรารอมาเป็นชั่วโมงแล้ว
พรุ่งนี้เราจะมีหนังใหม่มา
เป็นหนังตะวันตก ฉันสัญญาได้
กลับบ้านไปนอนเถอะ
เขาจะพังโรงหนังเราแล้ว นี่มันวันปล่อยผีหรือไง
อัลเฟรโด้ ให้เราเข้าไปหน่อย
ฉันจะทำอะไรได้
“พวกนี้มันไม่มีความคิด
ไม่มีจิตใจเป็นของตัวเอง”
สเปนเซอร์ เทรซี่ เคยพูดไว้ ในหนังเรื่อง “ฟูรี่”
แล้วเธอว่ายังไง
เราควรให้พวกเปรตนั่นดูหนังที่นี่ไหม
วิเศษเลย แต่จะทำยังไง
“ถ้าเธอไม่เชื่อถือลุง ก็ควรจะเชื่อสิ่งที่เธอเห็น”
ตอนนี้เธอลงจากม้านั่งได้แล้ว
พร้อมหรือยัง
โอมเพี้ยง...
แล้วเราก็จะหันไปที่กำแพงนั่น
เธอออกไปดูที่หน้าต่างสิ
ลุงอัลเฟรโด้ มันสวยจริงๆ
ทางนี้ หนังฉายทางนี้
ยอดไปเลย ลุงอัลเฟรโด้
ขอบใจมาก อัลเฟรโด้
เกิดอะไรขึ้น
นี่มันหนังนี่
ไปลงนรกซะ
แล้วเสียงล่ะ
เราจะทำให้พวกเขามีความสุขไหม
เธออยากลงไปข้างล่างไหม
ไปสิ
- ดูนั่นสิ - โอ้...พระเจ้า
นันซิโอ้ เก็บครึ่งราคานะ
พวกคุณต้องซื้อตั๋วก่อนนะครับ
ลดราคานะครับ
ไม่มีทาง จัตุรัสนี้เป็นของทุกคน
ไม่ใช่
จัตุรัสเป็นของฉันต่างหาก
อย่ามาพูดตลกดีกว่า ฉันโกรธแล้วนะ
ช่วยด้วย ช่วยด้วย
อัลเฟรโด้ผู้น่าสงสาร น่าเศร้าใจจริงๆ
โดนเผาหมดเลย
ทุกอย่างไหม้หมดแล้ว
เราจะทำยังไงดีล่ะทีนี้
เราไม่มีโรงหนังแล้ว ไม่เหลือเลย
แล้วเราจะหาเงินที่ไหนมาสร้างใหม่
ลองไปขอซิกซิโอ้ดูสิ
บางที เขาอาจจะช่วยนะ
ใครเขาจะให้เงินมากขนาดนั้น
โรงหนังซินีม่า พาราดิโซ่ เปิดแล้ว
เชิญเลยครับ เชิญเลย
โรงหนังนี้สำหรับทุกคน
เขาเป็นแค่เด็กเท่านั้นนะ แล้วคนฉายคนอื่นล่ะ
ผมได้ทำสัญญากับเขาเรียบร้อยแล้ว
ไม่ต้องห่วงเรื่องการทำงานของเขา
ผมจะเป็นผู้จัดการอย่างเป็นทางการ
ส่วนเงินก็จะเป็นของโตโต้ด้วย
โตโต้ เธอต้องทำงานให้ดีๆ
อย่านอนหลับซะล่ะ
เราได้รับความเสียหายมามากพอแล้ว
ทำตามที่อัลเฟรโด้สอนไว้ และขอให้พระเจ้าคุ้มครอง
ขอบคุณมากค่ะ หลวงพ่อ
นี่มันอะไรกัน พิธีฝังศพรึไง
นี่งานฉลองครั้งใหญ่นะ เปิดเพลงเลย
อย่าตัดนะ ได้โปรดเถอะ
คุณพระช่วย...
ขอบคุณพระเจ้า เขาจูบเธอจริงๆ แล้ว
ฉันทนดูภาพบาดตาไม่ได้แล้ว
ปรบมือให้ซิกซิโอ้หน่อย
ในที่นี้มีที่พอสำหรับลุงบ้างไหม
พอหนังเลิก เธอพาลุงกลับบ้านด้วยนะ
ฉันไปล่ะนะ อัลเฟรโด้
ดีใจจังครับที่ลุงมา
การเรียนเธอเป็นยังไงบ้าง
ก็ดีครับ แต่ตอนนี้ผมทำงานแล้ว...
บางทีผมอาจไม่เรียนแล้ว
ไม่ได้นะ โตโต้
ทำอย่างนั้นไม่ได้
แล้วเธอจะเสียใจภายหลัง
ทำไมล่ะครับ
นี่มัน...
ไม่ใช่งานที่แท้จริงของเธอ
ตอนนี้ ที่นี่ต้องการเธอ...
และเธอก็ต้องการที่นี่...
แต่มันเป็นเพียงแค่ชั่วคราวเท่านั้น
ต่อไปข้างหน้าเธอจะต้อง...
ทำสิ่งอื่นอีกมากมาย
สิ่งอื่น...
ที่สำคัญกว่านี้
เข้าใจไหม
ลุงรู้ว่า ตอนนี้ลุงมองไม่เห็น...
แต่ลุงกลับเห็นได้ดีขึ้น
ในสิ่งที่ลุงไม่เคยเห็นมาก่อน
ขอบใจเธอมาก ที่ช่วยชีวิตลุงไว้
ลุงจะไม่มีวันลืมเลย
เธออย่ามองแบบนั้นสิ
ลุงยังไม่แก่นักหรอก
อยากพิสูจน์ไหมล่ะ
งั้น ลองดู
ตัวอย่างเช่น...
ตอนนี้ ภาพเบลอแล้ว
ไปเช็คดูสิ
ลุงพูดถูก ภาพเบลอจริงๆ
ลุงรู้ได้ยังไงครับ
มันยากจะอธิบาย
ทำอะไรน่ะ ดูหนังสิ อุบาทว์ที่สุดเลย
ดูอย่างเดียว อย่าไปแตะมัน
เห็นไหมว่า ฟิล์มแบบใหม่นี้ไม่ติดไฟ
ของดีก็ไม่ทันได้ใช้
สุนัขรับใช้...
เด็กใหม่น่ะ
ไม่เลว
ก็ใช้ได้นะ
พ่อเธอเป็นผู้จัดการธนาคาร
ขี้โอ่ ชอบวางท่าต่อหน้าสาธารณชน
แต่เขาก็เป็นคนมือสะอาดนะ
ไปเลยเพื่อน ไปเลย
ขอโทษครับ
คุณทำของตก
โอ ขอบคุณมากค่ะ
ฉันไม่รู้สึกตัวเลย
ผมชื่อซัลวาโตเร่ คุณชื่ออะไรครับ
เอเลน่า ฉันชื่อเอเลน่า
ผมอยากจะบอกคุณว่า คือ เมื่อวานซืนที่สถานี...
ฉายหนังจอเล็กรึ แล้วฟุตเทจของเธอล่ะ
ถ่ายอะไรบ้างล่ะ
คนในโรงฆ่าสัตว์กำลังฆ่าวัวอยู่ครับ
เลือดนองท่วมพื้น
เหมือนทะเลสาบเลย
มันเพิ่มมากขึ้นหลังจากที่เขาฆ่าอีกตัว...
แล้ววัวก็ตาย
หยุดพูดทำไมล่ะ มีภาพอะไรอีก
ตอนนี้ยังไม่เห็นอะไร
ภาพมันเบลอครับ
ผู้หญิงใช่ไหม
ผู้หญิงแน่ๆ เลย
ใช่ครับ เป็นผู้หญิงที่ผมพบที่สถานีรถไฟ
เธอหน้าตาเป็นยังไง
เธอน่ารักมาก
อายุพอๆ กับผม หุ่นดี ผมยาว สีน้ำตาล
ตาโต สีฟ้าเข้ม ไร้เดียงสา แล้วก็เปิดเผย
มีไฝน่ารักที่ริมฝีปากด้วย
มันเล็กมาก ต้องอยู่ใกล้ๆ เท่านั้นถึงจะเห็น
เมื่อเธอยิ้ม มันรู้สึกเหมือน...ไม่รู้สิครับ
ความรัก
นี่แหละความรัก
ลุงรู้ว่าเธอกำลังจะสัมผัสมัน
ตาสีฟ้าเคยทำให้ลุงแย่มาแล้ว
ไม่ว่าเธอจะพยายามขนาดไหน
ก็ไม่มีทางเป็นเพื่อนกันได้
สิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าลูกผู้ชาย คือรอยจารึกในใจ
ถ้าเขามีความรัก เขาต้องทุกข์ทรมาน
รู้ว่าเขากำลังมุ่งหน้าไปตามถนนแห่งจุดจบ
ลุงพูดได้ยอดเลยครับ
แต่เศร้าจัง
ลุงไม่ได้พูดเองหรอก
จอห์น เวย์นพูดไว้ในหนังเรื่อง
“เดอะเชฟฟาร์ด ออฟ เดอะฮิลล์”
ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์
สวัสดี เอเลน่า
เธอวิ่งมาทำไมเหรอ
เพราะว่า...
ฉันอยากบอกเธอว่า...
เธอจำได้ไหม ตอนที่เรา...
วันนี้อากาศดีนะ
ใช่ อากาศดีมากเลยนะ
ขอโทษนะ ฉันต้องไปแล้ว ลาก่อน
ไอ้งั่ง โง่ชะมัดเลย
“วันนี้อากาศดีนะ”
ไม่อยากจะเชื่อ
ว่าฉันจะพูดออกไป
ปัญญาอ่อนจริงๆ
ลุงบอกเธอแล้ว
พวกตาสีฟ้ามักจะทำให้เราแย่
ทำไมล่ะครับ
มันต้องมีทาง ทำให้เธอเข้าใจบ้างสิครับ
อย่าพยายามเลย เรื่องความรู้สึก ไม่มีวันเข้าใจได้...
และอธิบายไม่ได้
ลุงรู้ทุกอย่างเลย
จะว่าไปแล้ว...
เรื่องแบบนี้ มันต้องใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์...
ลุงว่าเธอควรใช้เวลานานกว่านี้อีกหน่อย...
แต่ถ้าเธอมัวแต่ขี้อาย มันก็ไม่สำเร็จหรอก
ผมไม่ผิดหวังจริงๆ
ลุงให้คำแนะนำผมได้เสมอ
นี่เพื่อเธอนะ โตโต้
ลุงมีอะไรจะเล่าให้ฟังนะ
นั่งลงก่อนสิ
มันเป็นเรื่องเศร้ามากทีเดียว
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...
มีกษัตริย์องค์หนึ่งจัดงานเลี้ยงฉลอง...
ให้กับเจ้าหญิงอันเป็นที่รัก ในอาณาจักรของพระองค์
ตอนนั้น ทหารเฝ้าประตูวัง...
มองเห็นเจ้าหญิงเดินผ่านไป
พระองค์นั้นทรงงดงาม สุดที่จะเปรียบได้...
และเขาจึงตกหลุมรักในทันที
แต่เขาเป็นแค่ทหารยาม...
หรือจะอาจเอื้อมรักเจ้าหญิง
ท้ายที่สุด เขาก็ได้พบเจ้าหญิงจนได้...
และบอกกับเจ้าหญิงว่า
เขาจะมีชีวิตอยู่ไม่ได้ ถ้าปราศจากเจ้าหญิง
เจ้าหญิงจึงได้รับรู้ถึงความรู้สึก จากห้วงลึกในใจเขา
แล้วพระองค์ก็บอกกับทหารผู้นั้นว่า...
“ถ้าเจ้าสามารถรอได้...
ถึง 100 วันและ 100 คืน ภายใต้ระเบียงนั้น...
ข้าจะเป็นของเจ้า”
ตั้งแต่นั้นมา ทหารก็อยู่ที่นั่น วันแล้ววันเล่า...
จากสองวัน เป็นสิบวัน จากสิบวัน เป็นยี่สิบวัน
ทุกเย็น เจ้าหญิงจะมาเฝ้ามองเขา...
และเขาก็ไม่เคยขยับไปไหนเลย
ไม่ว่าฝนจะตก ลมพัดแรง หรือหิมะตก
เขาก็ยังคงอยู่
แม้แต่นกมาขี้รด ผึ้งมาต่อย...
เขาก็ไม่ขยับเขยื้อน
ในที่สุด...
ในคืนที่ 90...
ร่างกายของเขา...
เหลือแต่ หนังหุ้มกระดูก
น้ำตาได้หลั่งไหลออกมาจากตาของเขา
เขาไม่สามารถกลั้นมันไว้ได้
เขาไม่มีแรงแม้แต่จะหลับตา และล้มตัวลงนอน
และตลอดเวลา เจ้าหญิงก็ได้แต่มองเขา
และเมื่อถึงวันสุดท้าย ซึ่งเป็นคืนที่ 99...
ทหารคนนั้นยืนขึ้น และนำเก้าอี้ของเขา...
และปาทิ้งไป
แล้วไงครับ นั่นตอนจบเหรอครับ
นั่นแหละคือตอนจบ
อย่าถามนะว่ามันหมายความว่ายังไง เพราะลุงก็ไม่รู้
ถ้าเธอคิดได้ ก็มาบอกลุงด้วยแล้วกัน
ได้เรื่องเดียวรึ
นายก็รู้ว่าฉันอยากได้สองเรื่อง
เรื่องนึงสำหรับที่พาราดิโซ่...
ส่วนอีกเรื่องสำหรับเมืองอื่น
ไหนนายสัญญาแล้วไง
ฉันติดใบปิดหนัง ก็แสดงว่าฉันจะฉายหนังแล้ว
แต่นายกลับมาเล่นตลกกับฉัน ระวังตัวให้ดีๆ แล้วกัน
หนังเรื่องเดียวแต่ฉายสองโรงได้ยังไง
นายต้องชดใช้ค่าเสียหายนะ
ฉันมาจากเนเปิ้ล
นายอยากโดนคนเนเปิ้ลฆ่าตายรึ
ตอนนี้เป็นภาพเด็กน้อยนอนหลับในเปล
อะไรสักอย่างสิ
“ตอนนี้ฉันรู้แล้ว ทนายเป็นคนบอก”
ตอนนี้ฉันรู้แล้ว ทนายเป็นคนบอก
“เราจะประกาศให้ทุกคนรู้ ใช่แล้ว เราต้องประกาศให้ทุกคนรู้”
ทุกคนจะต้องรู้
“คุณเชื่อฉันแล้วรึ”
“ใช่ ผมเชื่อคุณแล้ว”
“บ้าน เป็นวิมานอย่างที่ฉันฝันไว้”
“โตริโน่”
“แม่”
“จบแล้ว”
ฉันไม่ชอบหนังเรื่องนี้ ฉันไม่ชอบเลย
ฉันตัดช่วงท้ายออกจะได้จบเร็วขึ้น
เอาม้วนหนึ่งกลับมาเร็วๆ นะ ฉันต้องฉายแล้ว
ฉันจะเรียกตำรวจ จับเขาไปที
รอก่อน รอก่อน
เอาม้วนสองมา แล้วนี่เอาม้วนหนึ่งไป
รีบหน่อย ได้เวลาฉายแล้ว
เอาล่ะ เปิดเครื่องฉายได้เลย หนังกำลังจะฉายแล้วครับ
นั่งลง และเงียบซะ
เร็วหน่อย โตโต้ คนดูโมโหจะระเบิดแล้ว
นี่มันตั้งครึ่งชั่วโมงแล้วนะ
จะให้ผมทำอะไรได้
ไอ้ลูกหมานั่นไปถึงไหน ฉันจะพังพินาศแล้ว
ใจเย็นๆ ก่อนครับ ใจเย็นๆ
ฉันจะบอกอะไรให้ เพราะหนังเรื่องนี้...
ฉันถึงกับทิ้งเมีย ที่นอนป่วยอยู่มาดูเลยนะ...
และฉันก็ยังไม่ได้ดูอะไรเลย
ถ้าภายในสิบนาทีนี้ยังไม่ฉาย นายต้องคืนเงิน
ให้กับพวกเราทุกคน
ถ้าไม่อย่างนั้น ฉันจะพังที่นี่ซะ
เอาล่ะ ใจเย็นๆ ครับ ใจเย็นๆ กรุณาฟังผมหน่อยครับ
ผมจะฉายภาคแรกอีกประเดี๋ยวนะครับ
เงียบๆ
ฉันดูหนังเรื่องนี้มาแล้ว ฉันจะเล่าให้ฟัง
อัลเฟรโด้ มีอะไรรึ
หลวงพ่อครับ มีเทวดาอยู่ที่แท่นบูชา...
เพราะผมสงสัยว่า...
พวกนั้นจะมาพาวิญญาณผมไป
วิญญาณรึ
คุณพ่อคะ หนูได้ทำบาปไว้ค่ะ
- อย่าเพิ่งพูดเรื่องนั้นเลย - ใครน่ะ...
อยู่ก่อน อย่าเพิ่งไป
ทำตัวตามปกติ ฉันเองซัลวาโตเร่ไง
เธอเข้าไปในนั้นได้ยังไงกัน
อัลเฟรโด้ มันเหลือเชื่อจริงๆ เรื่องที่เธอเล่าให้พ่อฟัง
ใช่ครับ
แต่มันคงเป็นปาฏิหาริย์ เกี่ยวกับขนมปังและปลา
ยังไงล่ะ
ผมเองก็ยังสงสัยอยู่ ว่ามันเป็นไปได้ยังไง
ฉันมีอะไรจะบอก
เธอสวยมากเลยนะ เอเลน่า
นั่นคือสิ่งที่ฉันอยากจะบอก
ตอนที่ฉันพบเธอครั้งแรก บอกไม่ถูกว่าฉันรู้สึกยังไง...
เพราะฉันไม่กล้า
ฉันไม่รู้ว่าคนอื่นเขาจะทำยังไง
เพราะสำหรับฉัน นี่คือครั้งแรก
ฉันคิดว่าฉันรักเธอเข้าแล้ว
หลวงพ่อคะ ดิฉันมาสารภาพบาปค่ะ
ในนามของพระบิดา...
พระบุตรและพระจิต
ขอปลดเปลื้องบาปลูก ขอให้ไปสู่สุขคติ
เวลาเธอหัวเราะ ดูน่ารักขึ้นตั้งเยอะ
ซัลวาโตเร่ เธอเป็นคนปากหวานจริงๆ
แล้วฉันชักชอบเธอแล้วสิ...
แต่ฉันไม่ได้รักเธอ
มันไม่สำคัญหรอก แล้วฉันจะรอ
เพื่ออะไร
เพื่อเธอจะได้รักฉันไง
เอาล่ะ ฟังนะ
ทุกคืนหลังเลิกงาน ฉันจะไปยืนอยู่หน้าบ้านเธอ
แล้วฉันจะรอ ทุกคืน
เมื่อไหร่ที่เธอเปลี่ยนใจ ก็ขอให้เปิดหน้าต่าง
แค่นี้ ฉันก็จะเข้าใจ
เข้าใจแล้วใช่ไหม
ครับ ในที่สุด ผมก็เห็นแสงสว่าง
คราวหน้า อย่าพูดแบบนี้อีกนะ
ลูกรอดตายจากไฟไหม้ที่โรงหนังได้
แต่จากไฟครอก...ไฟครอก...
ไม่มีใครสามารถช่วยลูกได้
อีก 15 วินาทีจะปีใหม่แล้ว
14, 13, 12...
ยอดไปเลย เขาบอกว่า เขาไม่เคยขับรถ
แล้วเราจะกลับบ้านยังไง
พระเจ้าช่วย นั่นพ่อฉัน
สวัสดีครับ คุณเม็นโดล่า
ตีตั๋วยืนเท่านั้น
เชิญข้างในเลยครับ หนังเพิ่งฉายสักครู่เองครับ
มีตั๋วรึยังครับ
ซัลวาโตเร่ที่รัก
ฉันต้องไปพักผ่อนฤดูร้อนกับครอบครัว
ต้องห่างจากเธอ
ฉันเห็นชื่อเธอทุกที่ ทั้งในหนังสือ เกมส์ศัพท์...
หรือในหนังสือพิมพ์
เธออยู่ในใจฉันเสมอ
วันนี้ ฉันมีข่าวร้ายจะบอกเธอ
เดือนตุลาคม เราต้องย้ายไปอยู่พาเลอร์โม่
ซึ่งเป็นที่ที่ฉันจะต้องเข้าเรียนมหาวิทยาลัย
เราคงไม่ได้เจอกันทุกวัน
แต่ไม่ต้องเป็นห่วง เมื่อไหร่ที่ฉันออกมาได้...
ฉันจะมาหาเธอที่พาราดิโซ่
ข้ามองไม่เห็น
ด้วยเทพแห่งพลัง ด้วยพลังปัญญาของเรา
เราต้องลุกขึ้น
เมื่อไหร่จะหมดฤดูร้อนนี้สักทีนะ
ถ้าเป็นในหนัง มันคงจบไปนานแล้ว
ภาพคงจางไปแล้ว ตัดภาพพายุเข้ามาแทน
มันคงเยี่ยมดีนะ
บอกพวกเขาว่าข้าคือ ยูเรซิส
เอเลน่า...แต่ตอน
คืนนี้
เธอคงไม่คิดว่าฉันจะมาที่นี่ใช่ไหม
ฉันจะไปรับราชการทหารที่โรม
ต้องออกจากที่นี่วันศุกร์
ฉันจะมาอำลาเธอที่พาราดิโซ่
ฉันจะมาถึงวันพฤหัส รถเที่ยว 5 โมง
บางทีทางกองทัพอาจจะมีอะไรผิดพลาดได้
แต่กรุงโรมน่ะสวยนะ
เธอเตรียมใส่ฟิล์มหนังให้พร้อมเถอะ
พรุ่งนี้คนใหม่จะมาแทน
เฮ้ ร่าเริงหน่อยสิ
วิตกอะไรเหรอ ไม่ต้องห่วง
เรื่องงานฉันจะรอเธอกลับมาทำ
ไม่เอาน่า ฟังฉันนะ
อย่าทำตัวเหงาหงอยสิ
ไม่เอาน่า สดชื่นหน่อย
ทหารสื่อสาร ดี วิต้า หน่วยรบที่ 3 กองพลที่ 9 รายงานตัวครับผม
พ่อเธอถูกย้าย เป็นไปไม่ได้
ไม่มีใครรู้เหรอ ว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ไหนเหรอครับ
คุณไม่บอกผมใช่ไหม เฮงซวย บัดซบ
เธอจริงๆ ด้วย
ซูบลงนะ
เขาว่ากันว่าคุณไม่เคยไปไหน...
ไม่พูดกับใคร
เกิดอะไรขึ้นครับ
เธอก็รู้ว่า
จะช้าจะเร็วเวลานั้นก็จะมาถึง...
จะพูดหรือไม่พูด...
ก็เหมือนกัน
ดังนั้นก็ควรจะไม่พูดดีกว่า
ในนี้ร้อนนะ
พาลุงออกไปที่ทะเลหน่อย
ในงานเลี้ยง ผู้หมวดเขา จับก้นผู้หญิงคนหนึ่ง
พอเธอหันมา
เธอกลายเป็นลูกสาวผู้พันซะนี่
หมวดผู้โชคร้าย บอกว่า...
“ถ้าใจเธอแข็ง เหมือนอย่างที่ฉันเป็นเมื่อกี้ ฉันคงตายแน่ๆ”
เธอยังไม่ได้เจอหล่อนเลยใช่ไหม
ครับ ไม่มีใครรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน
มันอาจจะไม่ได้มีความหมาย เหมือนอย่างที่เป็นก็ได้
เราทุกคนมีดวงดาวที่จะต้องตามหา
ไปจากที่นี่ซะเถอะ
เมืองนี้ไม่เหมาะกับเธอแล้ว
อยู่ที่นี่ไปวันแล้ววันเล่า...
เธอก็จะคิดว่านี่คือศูนย์กลางของโลก
เธอจะคิดว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ถ้าเธอไป สักปีสองปี
เมื่อเธอกลับมา ทุกอย่างได้เปลี่ยนแปลงไป
ความสัมพันธ์สิ้นสลาย
สิ่งที่เธอต้องการค้นหา
ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
เธอจำต้องจากไปเป็นเวลานาน...
หลายปี...
ก่อนที่เธอจะพบกับโอกาสของเธอ
ที่นี่ไม่ใช่บ้าน
ที่นี่ ไม่มีโอกาสอะไรให้เธอ
ตอนนี้ตาเธอบอดกว่าลุงซะอีก
ใครเป็นคนพูดครับ
แกรี่ คูเปอร์ เจมส์ สจ๊วต หรือเฮนรี่ ฟอนด้าล่ะครับ
ไม่ใช่หรอก โตโต้
พวกนั้นไม่ได้พูด
คราวนี้เป็นคำพูดของลุงเอง
ชีวิตจริงไม่ได้เหมือนในหนัง
ชีวิตจริง...
นั้นยากกว่า
ไปจากที่นี่ซะ
กลับไปที่โรม เธอยังหนุ่ม...
โลกนี้เป็นของเธอ
ลุงแก่แล้ว
ลุงไม่อยากฟังเธอพูดอีกต่อไป
ลุงอยากฟังคนอื่นพูดถึงเธอ
อย่ากลับมาที่นี่นะ
ไม่ต้องคิดถึงพวกเรา
อย่าหันกลับมามอง อย่าแม้แต่จะเขียนจดหมายมา
อย่าคิดถึงบ้าน ลืมพวกเราไปซะ
ถ้าเธอกลับมา ไม่ต้องมาหาลุง
ลุงไม่ให้เธอเข้าบ้านหรอก เข้าใจไหม
ขอบคุณครับ
สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ลุงทำให้ผม
ไม่ว่าเธอจะทำอะไร จงรักมัน
รักมันเหมือนกับที่เธอรัก การฉายหนังที่พาราดิโซ่...
เมื่อตอนที่เธอยังเด็กๆ
เขาไปแล้ว ลาก่อน โตโต้
ฉันมาช้าไป น่าละอายจริงๆ
โตโต้มาแล้ว ฉันรู้ว่าเป็นเขา
ดูสิบ้านสวยไหม
เราเพิ่งตกแต่งใหม่
ต้องขอบใจสำหรับเงินที่ลูกส่งมาให้
แม่มีอะไรให้ลูกประหลาดใจ มาทางนี้
เหนื่อยไหมลูก
ลูกมีเวลาพอที่จะงีบสักพัก ก่อนพิธีจะเริ่มนะ
ไม่หรอกครับ แม่ ผมนั่งเครื่องบินมาชั่วโมงเดียวเอง
อย่าบอกแม่นะว่าลูกไม่เหนื่อย แม่รู้จักเธอดี
มาทางนี้ แม่เก็บของ ทุกอย่างของเธอไว้ในนี้
เหมือนตอนที่เธอจากไป
ลุงเขาคงดีใจมากที่เธอมานะ โตโต้
เขาพูดถึงเธอเสมอ
แม้กระทั่งวันสุดท้าย
เขารักเธอ...เขารักเธอเหมือนลูก
เขาฝากของไว้ให้เธอด้วย
ก่อนที่เธอจะกลับ...
แวะมาหาป้าหน่อยนะ
คุณปิดโรงหนังไปเมื่อไหร่รึ
เดีอนพฤษภาคม 6 ปีที่แล้ว เพราะไม่มีใครมาดูแลแล้ว
เธอน่าจะรู้ดีกว่าฉันนะ ดี วิต้า...
เศรษฐกิจดีขึ้น มีทั้งโทรทัศน์ วิดีโอ
ธุรกิจโรงหนังก็กลายเป็นอดีตไป
เราเลยใช้เป็นที่จอดรถของเมืองแทน
เขาจะทุบมันทิ้งวันเสาร์นี้ น่าเสียดายนะ
ทำไมเรียกผมว่า “ดี วิต้า” ล่ะ
คุณเคยเป็นเจ้านายผม
ตอนนี้เธอมีตำแหน่งใหญ่โตแล้วนี่
มันควรจะเปลี่ยนบ้าง
แต่ถ้าเธอไม่ว่าอะไร ฉันก็จะเรียกเธอว่า โตโต้
ขอตัวก่อนนะครับ
เขาทำได้จริงๆ...เจ้าหนูโตโต้
นี่คือ...
ของที่เขาฝากไว้ให้เธอ
ลุงเขาเคยอยากจะพบผมบ้างไหมครับ
ไม่ ไม่เคยเลย
ครั้งหนึ่งแม่เธอพูดกับเขาว่า...
ถ้าเขาต้องการพบเธอ เธอก็จะกลับมาที่นี่ทันที
เขาโกรธมาก เขาบอกว่า
“ไม่ โตโต้จะไม่มีวันกลับมา ที่เจียกัลโด้อีก”
เขาไม่ได้บอกว่าของนี้มีความหมายยังไง
อัลเฟรโด้เป็นคนดีมาก
ไม่มีใครรู้ว่าในใจเขาคิดอะไรอยู่
จนถึงวันสุดท้าย เขาก็ยังปากแข็ง
ก่อนที่เขาจะตาย...
เขาบอกกับแม่เธอว่าต้องให้สิ่งนี้กับเธอ
กำลังคิดอะไรอยู่เหรอ
ตอนนั้นผมกลัวมากที่จะกลับมาที่นี่อีก
แต่ตอนนี้ เวลาผ่านมาหลายปี
ผมรู้สึกเข้มแข็งขึ้น...
ซึ่งผมก็ได้ลืมหลายสิ่งหลายอย่างไป
แต่ความจริง...
ผมพบว่าผมกลับมาอยู่ที่เดิม...
เหมือนกับว่าผมไม่เคยไปไหนเลย
แต่เมื่อผมมองไปรอบๆ ผมไม่รู้จักใครสักคน
และแม่ แม่ครับ...
ผมทิ้งแม่ไป
อย่างไม่มีเยื่อใย...
โดยไม่มีคำอธิบายใดๆ
ลูกไม่ต้องอธิบายอะไรหรอก
แม่ไม่เคยต้องการคำอธิบายอะไร
แม่คิดว่าสิ่งที่ลูกทำมันถูกแล้ว
แม่ภูมิใจในสิ่งที่ลูกทำ
ลูกต้องไป
ลูกต้องทำในสิ่งที่ลูกอยากทำ
ทุกครั้งที่แม่โทรไป
ก็จะมีเสียงผู้หญิงมารับสายไม่ซ้ำกัน
แต่ก็ยังไม่มีเสียงไหน...
ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก
แม่อยากรู้
และอยากได้ยินเสียงนั้น แม่อยากให้ลูก...
ได้พบกับคนที่ใช่จริงๆ...
และแต่งงานกับเธอ
ชีวิตของลูกอยู่ที่นั่น
ที่นี่ในตอนนี้เป็นแค่ความหลังเท่านั้น
ปล่อยให้มันเป็นไปเถอะ โตโต้
จัตุรัสนี้เป็นของฉัน มันเป็นของฉัน ของฉันคนเดียว
ถ้าพร้อมแล้ว ลองเช็คม้วนต้นฉบับสิ
ได้เลย ผมชอบหนังของคุณอยู่แล้ว
ขอบใจมาก
“ขอบคุณที่ใช้บริการ”